در حالی که محدودیت‌های رژیم اشغالگر صهیونیستی علیه مسجد ابراهیمی در شهر الخلیل و حملات گروه‌های یهودی در کرانه باختری ادامه دارد، «نعمان عمرو»، پژوهشگر سیاسی، تحولات جاری را «الحاق واقعی و خاموش» توصیف کرد. عمرو گفت اشغالگران با اقداماتی در زمینه زمین، مردم و اماکن مقدس، تلاش می‌کنند ساختار جغرافیایی کرانه باختری را تغییر دهند.

عمرو با اشاره به اینکه اقدامات رژیم اشغالگر علیه مسجد ابراهیمی در الخلیل صرفاً به تدابیر امنیتی موقت محدود نمی‌شود، گفت از ۲۱ ژوئن تاکنون از پخش اذان در این مسجد به‌طور مستمر جلوگیری شده است.

بر اساس داده‌های وزارت اوقاف و امور دینی فلسطین، ممنوعیت پخش اذان تا ۲۳ سپتامبر به نودوچهارمین روز خود رسیده است و تنها در ماه اوت، از پخش اذان در ۱۵۵ نوبت در این مسجد جلوگیری شده است.

عمرو اظهار داشت که ممنوعیت اذان بخشی از اقدامات گسترده‌تری برای محدود کردن حضور فلسطینیان در داخل و اطراف مسجد است.

«انسان، درخت و سنگ هدف قرار گرفته‌اند»

عمرو با بیان اینکه حملات در کرانه باختری تنها به زمین‌ها محدود نمی‌شود، گفت تمام موجودیت فلسطینیان، شامل «انسان، درخت و سنگ»، هدف قرار گرفته است.

او اظهار داشت حملات گروه‌های یهودی مسلح و اقدامات مقامات اشغالگر با هدف دور کردن فلسطینیان از مناطقی که در آن زندگی می‌کنند و به‌ویژه محدود کردن فضای زندگی آنان در مناطق راهبردی انجام می‌شود. وی همچنین افزود مداخله در اماکن دینی و باستان‌شناختی نیز بخشی از همین روند است.

عمرو همچنین مدعی شد موضع «ایتامار بن‌گویر»، وزیر موسوم به «امنیت ملی»، در حمایت از گروه‌های یهودی در افزایش حملات مؤثر بوده است.

«الحاق واقعی و خاموش» در کرانه باختری

عمرو تحولات کرانه باختری را «الحاق واقعی و خاموش» توصیف کرد و گفت رژیم اشغالگر بدون نیاز به اعلام رسمی الحاق، تلاش می‌کند از طریق اقدامات میدانی به نتیجه‌ای مشابه دست یابد.

او گفت گسترش شهرک‌ها، اتصال شهرک‌های غیرقانونی به یکدیگر، تکه‌تکه کردن اراضی فلسطینی و اعمال قوانین اشغالگر بر مناطق شهرک‌نشین، این روند را تقویت کرده و موجب تضعیف یکپارچگی جغرافیایی سرزمین‌های فلسطینی شده است.

به گفته عمرو، به‌ویژه در مناطق موسوم به «B» و «C»، تصرف زمین‌ها و گسترش فعالیت‌های شهرک‌سازی، فضای رفت‌وآمد و سکونت فلسطینیان را بیش از پیش محدود کرده است.

تغییر وضعیت موجود در مسجد ابراهیمی

عمرو با تأکید بر اهمیت مرکزی مسجد ابراهیمی در هویت دینی و تاریخی الخلیل، گفت محدودیت‌های اعمال‌شده علیه این مسجد نباید به‌صورت جداگانه بررسی شود.

نیروهای اشغالگر در ماه سپتامبر و هم‌زمان با اعیاد یهودی، مسجد را به روی مسلمانان بستند و آن را برای برگزاری مراسم مذهبی در اختیار گروه‌های یهودی قرار دادند. آخرین مورد بسته‌شدن مسجد در روزهای ۲۰ و ۲۱ سپتامبر رخ داد و دومین تعطیلی گسترده مسجد در کمتر از یک هفته بود.

پس از کشتار مسجد ابراهیمی در سال ۱۹۹۴، تقسیم مکانی و زمانی این مسجد آغاز شد و از آن زمان تاکنون ممانعت از پخش اذان، بستن مسجد، محدود کردن ورودی‌ها و اعمال محدودیت بر عبادت مسلمانان ادامه داشته است.

عمرو اظهار داشت این اقدامات بخشی از مداخله‌ای گسترده‌تر در هویت و وضعیت موجود مسجد است.

تقویت حقوقی و اداری شهرک‌ها

عمرو همچنین گفت اقدامات رژیم اشغالگر برای اعمال نظام حقوقی و اداری خود بر شهرک‌های کرانه باختری، این روند را تقویت می‌کند و هدف آن تثبیت هرچه بیشتر شهرک‌ها از نظر سیاسی و اداری است.

به گفته عمرو، تصرف زمین‌ها، گسترش شهرک‌ها، حملات علیه فلسطینیان و مداخله در اماکن مقدس، اقدامات مستقلی از یکدیگر نیستند؛ بلکه عناصر به‌هم‌پیوسته روندی هستند که هدف آن ایجاد یک وضعیت عملی جدید در کرانه باختری است.

وی گفت با تبدیل سرزمین‌های فلسطینی به مناطق پراکنده و اتصال شهرک‌ها به یکدیگر، یکپارچگی جغرافیایی فلسطینیان تضعیف می‌شود و الخلیل و مسجد ابراهیمی نیز از جمله مناطقی هستند که در مرکز این روند قرار دارند.  (ILKHA)