از کشتار مسجد سوسا که یکی از وحشی ترین کشتارهای پ.ک.ک است، 28 سال گذشت.

گواهان کشتار مسجد سوسا که 28 سال پیش توسط پ.ک.ک انجام شده بود، با بیان حوادث قبل و بعد از کشتار، به مظلومیت هایی که در آن دوران احساس شد، اشاره کردند.

پ.ک.ک در این کشتاری که به عنوان یک لکه ننگ در تاریخ نوشته شد، حسین چتین کایا، عبدالخالق اوگاش، حاجی احمد قنطر، امین فیدانجی، زکی فیدانجی، مدنی فیدانجی، سعید فیدانجی، مکی فیدانجی، محمد علی اوسلو و عدنان قنطر را با گلوله باران به قتل رسانده بود.

نعمت چتین کایا، پسرعموی شهید حسین چتینکایا، در رابطه با کشتار آن شب گفت: ساعت 20.30 روز 26 ژوئن 1992، پ.ک.ک به مسجد سوسا حمله کرد. 15 نفری را که در داخل مسجد نماز برپا می کردند، به بیرون مسجد آوردند، دستهایشان را با طناب بسته بودند و همه را گلوله باران کردند. آن هنگام برق روستا را قطع کردند. حادثه ای بود که تا آن زمان دیده نشده بود، ابعاد وحشت را نمی توان تعریف کرد. آن شب تاریکی وحشت در روستا حاک بود. گروه های ژاندارمری به رغم اینکه فقط 2 کیلومتر با سلوان داشتند، صبح آمدند. ما تا صبح سر آن افراد بودیم. مردم تا صبح ناله و فریاد می زدند.

در روستا کسانی بودند که به آنها کمک می کردند

چتین کایا با اشاره به اینکه پ.ک.ک این کشتار را به تنهایی انجام نداده بود و شریک جرمهایی داشت، گفت: اگر در یک روستا کمک کنندگان نباشد، کسانی که از خارج می آیند نمی توانند در آن روستا اسکان کنند. در روستا کسانی بودند که به آنها کمک می کردند. در اطراف مسجد کمین کرده بودند و اینکه چه کسانی به مسجد می آمدند و در داخل مسجد چند نفر بودند همه را مشخص کرده بودند. وقتی که به روستا آمدند، نگفتند که خودشان پ.ک.ک هستند بلکه گفتند که از کلانتری بسمیل آمدند و اطلاعاتی به آنها داده شده است.

چتین کایا در رابطه با جزئیات حمله به مسجد گفت: افراد پ.ک.ک لباس سربازها را برتن داشتند و جماعت مسجد را خارج آوردند و دستها آنها را به طناب بستند. وقتی که جماعت مسجد کفشهای آنها را دیدند فهمیدند که اینها افراد وابسته به پ.ک.ک هستند که لباس نظامی پوشیدند. یکی از اهداف پ.ک.ک این بود که برخی از این افراد را به کوه ببرند. به خصوص می خواستند حسین چتین کایا را ببرند. گفتند که حسین کیست. شهید حسین گفت من هستم. وقتی که می خواستند حسین را ببرند، حسین نخواست برود و الله اکبر گفت که افراد پ.ک.ک حسین و دیگران را گلوله باران کردند. در سینه حسین 20 گلوله بود.

هیچ امکانی برای دفاع از خود نداشتیم

محمد مهدی فیدانجی، پسر عموی زکی، سعید و مدنی فیدانجی با تاکید براینکه هیچ امکانی برای دفاع از خود نداشتند، گفت: آنها پس از نماز عشا در مسجد درس سیره پیامبر را آموزش می دیدند. من نیز در آن درسها شرکت می کردم. آن شب وقتی که از مسجد بیرون آمدم و به خانه رفتم، شلوغی دیدم. یک مهمانی داشتم. از او حفاظت کردم که نتوانستم از خانه خارج شوم. 2 دقیقه بعد صدای اسلحه شنیدم. آن موقع ها هیچ امکانی برای دفاع از خود نداشتیم. حتی مهمانم خواست که با هم به محل حادثه برویم ولی من جلوگیری کردم. گفتم که اگر برویم ما را می کشند.

فیدانجی افزود: دست های آنها را از عقب بسته بودند و در حیاط مسجد شهیدشان کرده بودند. حتی یک راننده ای نداشتیم که مجروحین را به بیمارستان ببرد. سربازان نیز صبح آمدند. شهید مدنی با آن جراحتش رانندگی کرده بود ولی در نصف راه به شهادت رسید. آن شب 10 شهید و 4 مجروح داشتیم.

کسانی که آمدند لباس نظامی داشتند ولی ترکی اشان خوب نبود

محمد حافظ فیدانجی، از ساکنان روستا گفت: من خودم نیز همیشه به مسجد می رفتم. آن شب مهمانانی به خانه ای عمو حاجی عزت آمده بودند. من نیز برای اینکه به مسجد بروم آماده شده بودم که به علت مهمانان به خانه عمویم دعوت شدم و به آنجا رفتم. پس از مدت کوتاهی پسر عمویم به خانه آمد و گفت که گروه مسلحی به مسجد حمله کرده و خودش از دستشان فرار کرده است. ازش پرسیدیم که کسانی که آمدند کی بودند. گفت که لباس نظامی برتن داشتند ولی کفشهایشان از کفش هایی بود که پ.ک.ک از آنها استفاده می کرد و زبان ترکی اشان نیز خوب نبود. گفت که پ.ک.ک جماعت مسجد را به خارج آورده و دستشان را از عقب بسته و خودش از آنها فرار کرده است.

فیدانجی افزود: ما وقتی که از خانه خارج شدیم، هنوز به مسجد نرسیده بودیم که صدای اسلحه شنیدیم. وقتی که به محل حادثه رسیدیم دیدیم که برخی جان باخته و برخی مجروح هستند. شهید مدنی که آن موقع مجروح بود، از ما پارچه ای خواست که به زخمش ببنند. پس از اینکه زخمش را بستیم، با خودروی شهید مجروحین را به بیمارستان بردیم. قبل از اینکه به بیمارستان برسیم، شهید مدنی جان خود را از دست داد. صبح دیگر روستاییان نیز به محل حادثه آمدند.

هر مسلمانی که به مسجد می آید در چشم این ظالمان دشمن است

فیدانجی با اشاره به اینکه نیروهای امنیتی در وقتش در حادثه دخالت نکرند، گفت: روستای ما از مرکز شهرک 4 کیلومتر فاصله داشت. صدای اسلحه از کلانتری شهرک شنیده می شد. به سربازانی که صبح آمدند گفتیم که چرا تا آن موقع نیامدند.

فیدانجی با اشاره به اینکه برادرش قبل از کشتار مسجد سوسا به شهادت رسید، گفت: برادرم صالح، قبل از کشتار سوسا در سلوان به علت زندگی اسلامی اش توسط ظالمان به شهادت رسید. اگر برادرم آن موقع به شهادت نرسیده بود، در شب کشتار در مسجد می شد و آنجا به شهادت می رسید. زیرا هر مسلمانی که به مسجد می آید در چشم این ظالمان دشمن است. یعنی در نزد آنها رفتن به مسجد جرم است. برای ما نیز تنها جایی است که می توانیم برویم و تغذیه روحمان را از آنجا می گیریم.  (ILKHA)