اقدامات ایالات متحده برای برقراری آتش‌بس در سودان، به دلیل توازن قوا میان ارتش و نیروهای پشتیبانی سریع و برخوردهای متفاوت با طرفین، به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شده است.

دولت آمریکا به منظور پایان دادن به جنگ در سودان و رساندن کمک‌های بشردوستانه، یک آتش‌بس تقریباً ۳ ماهه را پیشنهاد می‌کند، در حالی که ارتش سودان خروج نیروهای پشتیبانی سریع از شهرهایی را که تصرف کرده‌اند، شرط قرار می‌دهد.

در پیشنهاد واشنگتن، واگذار شدن این موضوع به مذاکرات بعدی، به اعتراض ارتش منجر می‌شود.

ارتش سودان بر این باور است که آتش‌بس می‌تواند وضعیت نظامی فعلی را منجمد کند و حوزه‌های نفوذ دائمی در مناطق تحت کنترل نیروهای پشتیبانی سریع ایجاد نماید. به همین دلیل، این انتقادها مطرح می‌شود که رویکرد واشنگتن با قرار دادن طرف‌های جنگ در یک سطح مذاکراتی یکسان، می‌تواند جایگاه سیاسی و مذاکراتی قوی‌تری برای نیروهای پشتیبانی سریع فراهم کند.

سیاست واشنگتن موضوع بحث است

تفاوت‌ها در رویکرد ایالات متحده نسبت به طرفین نیز بر بحث‌ها می‌افزاید.

گزارش می‌شود که در سپتامبر ۲۰۲۶، عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیت سودان و فرمانده ارتش، به دلیل اختلاف‌نظر بر سر طرح آتش‌بس واشنگتن، نتوانست برای شرکت در نشست‌های مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک ویزای آمریکا دریافت کند.

در مقابل، قونی حمدان دقلو، برادر فرمانده نیروهای پشتیبانی سریع و مسئول تدارکات، با وجود قرار داشتن نامش در فهرست تحریم‌های آمریکا، در سال ۲۰۲۵ در گفت‌وگوهای واشنگتن شرکت کرده بود.

ایالات متحده اما استدلال می‌کند که هدف سیاستش به قدرت رساندن هیچ‌یک از طرفین نیست، بلکه پایان دادن به جنگ و گذار سودان به حاکمیت غیرنظامی است. با این حال، این انتقادها ادامه دارد که قرار دادن دو طرف در یک چارچوب مذاکراتی مشابه از سوی واشنگتن، عملاً تفاوت میان ارتش که نهادهای دولتی را کنترل می‌کند و نیروهای پشتیبانی سریع که خارج از ساختار دولت عمل می‌کنند را تضعیف کرده است.

به همین دلیل، ابتکار آتش‌بس ایالات متحده اگرچه هدف پایان دادن به جنگ را دنبال می‌کند، اما اختلاف‌نظرها درباره اینکه آتش‌بس تحت چه شرایطی اجرا شود، به عنوان یکی از مشکلات مهم پیش روی روند صلح خودنمایی می‌کند. (ILKHA)