گفتمانی که در محافل حزب جمهوری‌خواه آمریکا قدرت گرفته است، با ارزیابی مهاجران صرفاً بر اساس تبار و دینشان، به یک دیدگاه نژادپرستانه و طردکننده دامن می‌زند. در تحلیلی که در مجله آتلانتیک منتشر شده، با اشاره به اینکه تعلق خاطر مهاجران غیرسفیدپوست و غیرمسیحی با وجود موفقیت‌های اقتصادی و آکادمیکشان زیر سوال می‌رود، تاکید شده که این رویکرد، اصل شهروندی برابر را به خطر می‌اندازد.

سیاست‌های مهاجرتی در آمریکا با فراتر رفتن از مسئله امنیت مرزی و پذیرش مهاجران، بحث تعلق داشتن کشور به چه کسانی را نیز به همراه آورده است. تحلیلی به قلم آدام سرور که در مجله آتلانتیک منتشر شده، نشان می‌دهد گفتمانی که در محافل جمهوری‌خواه روز به روز برجسته‌تر می‌شود، بر پایه نگرشی طردکننده استوار است که هویت آمریکایی را بر اساس پوست سفید و دیانت مسیحی تعریف می‌کند.

در این تحلیل خاطرنشان شده است که حزب جمهوری‌خواه، با وجود ادعای گذشته خود مبنی بر تبدیل شدن به پناهگاهی برای مهاجران نقاط مختلف جهان، امروزه بیش از پیش به مهاجران به چشم یک مشکل می‌نگرد. به‌ویژه تاکید شده است که مهاجران غیرسفیدپوست، صرف‌نظر از مهارت‌های شغلی، مشارکت اقتصادی و ادغام در جامعه، با دیده تردید و بدبینی مواجه می‌شوند.

این رویکرد، نگرشی را تقویت می‌کند که مهاجران را نه تنها افرادی می‌بیند که باید اخراج شوند، بلکه آن‌ها را انسان‌هایی می‌داند که باید به دلیل نژاد و باورهایشان خارج از بدنه جامعه نگه داشته شوند.

نژادپرستی و تبعیض مذهبی در سیاست‌های مهاجرتی بازتاب یافته است

در این تحلیل به بیانیه‌های وزارت امنیت داخلی آمریکا با محوریت کاهش میزان مهاجرت و اعطای تابعیت، و همچنین مانور شبکه فاکس نیوز روی کاهش تعداد مهاجران کشورهای مسلمان‌نشین به عنوان یک تحول مثبت توجه داده شده است.

تصریح شده است که این نگرش رو به رشد در محافل جمهوری‌خواه، مهاجر قابل قبول را فردی سفیدپوست و مسیحی تعریف می‌کند.

بدین ترتیب، به جای میزان مشارکت در جامعه و شایستگی‌های فردی مهاجران، رنگ پوست و هویت دینی آن‌ها به معیار اصلی و تعیین‌کننده تبدیل می‌شود.

مهاجران موفق نیز طرد می‌شوند

در ادامه مقاله اشاره شده است که برخی مناطق آمریکا که با رکود اقتصادی و کاهش جمعیت مواجه هستند، به نیروی کار مهاجران نیاز دارند. در حالی که گزارش‌ها از نقش مثبت مهاجران هائیتی در اقتصاد محلی برخی مناطق ایالت اوهایو حکایت دارد، دولت ترامپ وضعیت حمایت موقت اعطاشده به هائیتی‌ای‌ها را لغو کرده و سامانه پایش الکترونیکی را برای برخی مهاجران به اجرا گذاشته است.

علاوه بر این، در تحلیل یادشده آمده است که دولت ترامپ در پذیرش پناهجویان، اولویت را به آفریقایی‌های سفیدپوست آفریقای جنوبی داده، در حالی که درخواست‌های پناهندگی از سایر کشورها تا حد زیادی به حالت تعلیق درآمده است.

نویسنده استدلال می‌کند که این سیاست‌ها نشان‌دهنده رویکردی متناقض در قبال مهاجران است؛ مهاجران فقیر به بار دوش منابع عمومی بودن متهم می‌شوند و مهاجران موفق و شاغل نیز به تصاحب فرصت‌های شغلی آمریکایی‌ها متهم می‌گردند.

گفتمان طردکننده با محوریت دانشجویان آسیایی‌تبار

در بخش دیگری از تحلیل آمده است که بو فرنش، نامزد جمهوری‌خواه برای عضویت در کمیسیون راه‌آهن تگزاس، از تصویر دانشجویان آسیایی‌تبار که موفقیت تیم فوتبال دانشگاه تگزاس را جشن می‌گرفتند انتقاد کرده و مدعی شده که خارجی‌ها در حال پس زدن آمریکایی‌ها هستند.

این در حالی است که طبق قوانین ایالتی، ۹۰ درصد دانشجویان این دانشگاه باید از اهالی خود تگزاس باشند. با اینکه فرنش از وضعیت تابعیت دانشجویان حاضر در عکس اطلاعی نداشته، تحلیلگر این رویداد را نشانه‌ای از خارج‌پنداری افراد صرفاً بر اساس ظاهر چهره‌شان ارزیابی می‌کند.

در مقاله تاکید شده است که حتی مهاجرانی که زبان انگلیسی می‌آموزند، کار می‌کنند، آموزش می‌بینند و در زندگی اجتماعی مشارکت دارند نیز می‌توانند هدف این گفتمان طردکننده قرار گیرند. این وضعیت نشان می‌دهد که ادغام در جامعه، برای پذیرفته شدن مهاجران کافی تلقی نمی‌شود.

گسترش گفتمان نژادپرستانه در محافل جمهوری‌خواه

در تحلیل آتلانتیک همچنین به این نکته اشاره شده است که برخی چهره‌های ارشد حزب جمهوری‌خواه در تگزاس صریحاً اظهارات فرنش را محکوم نکرده‌اند. با نقد بی‌تفاوتی گرگ ابوت، فرماندار و دان پاتریک، معاون فرماندار، آورده شده که جان کورنین، سناتور سابق، این سخنان را برای حزب شرم‌آور دانسته است.

در این مقاله با انعکاس ارزیابی‌ها پیرامون افزایش نفوذ جریان‌های افراطی در داخل حزب جمهوری‌خواه، استدلال می‌شود که گفتمان تعیین تعلق خاطر بر اساس نژاد و دین، دیگر تنها به محافل حاشیه‌ای محدود نمی‌شود.

هشدار اصلی این تحلیل آن است که همسان‌سازی هویت آمریکایی با سفیدپوستی و مسیحیت، اصل شهروندی برابر را فرسوده می‌سازد. این دیدگاه که مهاجران را بر اساس باورها و تبارشان دسته‌بندی می‌کند، ضمن تغذیه تبعیض، حضور و مشارکت برابر گروه‌های مختلف را در زندگی اجتماعی با تردیدهای جدی مواجه می‌کند. (ILKHA)