۱۲ سال پس از وقایع ۶ تا ۸ اکتبر، این حادثه همچنان مورد بحث قرار می‌گیرد؛ زیرا مردم منطقه شاهد کشتار دیگری با این ابعاد نبوده‌اند که در آن جوانان کم‌سن‌وسال از ساختمان‌ها به پایین پرتاب شود و سپس سوزانده شوند. این حوادث پس از فراخوان‌هایی که از سوی مراکز پ.ک.ک/ه.د.پ صادر شد، رخ داد. اما پس از گذشت ۱۲ سال، آیا پشیمانی یا خودانتقادی در برابر مردم کُرد صورت گرفته است؟ پاسخ، یک «نه» بزرگ است!

در اکتبر ۲۰۱۴، آن هم در روزهای عید، جوانانی که برای شاد کردن افراد نیازمند و آسیب‌دیده راهی میدان شده بودند، به شکلی بسیار بی‌رحمانه به قتل رسیدند.

در سالگرد این حادثه تلخ، نام تمامی قربانیان و مظلومان، به‌ویژه یاسین بورو، با احترام یاد می‌شود. هرچند زخم‌ها ظاهراً التیام یافته‌اند، اما درد آنها همچنان تازه است. با این حال، در حالی که مردم هنوز آن روزهای تاریک را فراموش نکرده‌اند، پیام‌هایی که از سوی کسانی که گروه‌های خشن را به حضور در خیابان‌ها فراخوانده بودند منتشر می‌شود، بار دیگر بر این دردها نمک می‌پاشد.

در سالگرد وقایع ۶ تا ۸ اکتبر، به‌ویژه پیامی که از سوی حزب دم منتشر شد، واکنش‌های گسترده‌ای در افکار عمومی به دنبال داشت.

در بیانیه‌ای که در حساب شبکه اجتماعی این حزب منتشر شد، این کشتار به‌عنوان یک اعتراض ساده توصیف شده است.

در ادامه این بیانیه، پرونده قضایی مربوط به حوادث ۶ تا ۸ اکتبر «پرونده توطئه» نامیده شد. همچنین برای افرادی که در جریان روند قضایی مجرم شناخته شده و محکوم شده‌اند، درخواست «آزادی» مطرح شد.

در این پیام که از «صلح اجتماعی» سخن گفته شده بود، اشاره‌ای به اینکه چگونه صلح اجتماعی در روزهای ۶ تا ۸ اکتبر مورد آسیب قرار گرفت، نشده بود؛ بلکه این موضوع نادیده گرفته شده است.

در این پیام آمده بود: «روشن شدن همه ابعاد حوادث ۶ تا ۸ اکتبر ۲۰۱۴ و برقراری عدالت، برای صلح اجتماعی و آینده‌ای دموکراتیک از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.» این در حالی است که فراخوان‌های خیابانی پیش از کشتار که از قندیل و دفتر مرکزی ه.د.پ صادر شده بود، مورد اشاره قرار نگرفته است. بیانیه حزب دم با واکنش‌های منفی افکار عمومی روبه‌رو شد.

حزب دم که گویا «روشن شدن حقیقت» را می خواهد، واقعیت چگونگی کشته شدن وحشیانه یاسین بورو را نادیده گرفته است.

کسانی که امروز از حقیقت، عدالت و آزادی سخن می‌گویند، در جریان حوادث ۶ تا ۸ اکتبر در واقع «حکم مرگ حقیقت، عدالت و آزادی» را امضا کرده بودند. درخواست‌های مربوط به حقیقت و عدالت از سوی جریان‌هایی که آنها را شاخه‌های سازمانی گروهی با بیش از ۴۰ سال سابقه خشونت، خونریزی و تروریسم می‌داند، برای مردم کرد باورپذیر نیست.

آنها همچنین از «مبارزه برای آزادی» سخن می‌گویند. ساختاری که طی ۴۰ سال گذشته به دیگران اجازه اظهارنظر، فعالیت سیاسی یا سازماندهی نمی‌داده، اکنون خود خواستار آزادی شده است.

کسانی که ۴۰ سال پیش با وعده آزادی کردها حرکت خود را آغاز کردند، امروز پس از چهار دهه به نقطه‌ای رسیده‌اند که عملکردشان به‌طور جدی از سوی مردم کرد مورد بحث و پرسش قرار می‌گیرد.

بله، حزب دِم در دوازدهمین سالگرد حوادث ۶ تا ۸ اکتبر پیامی منتشر کرد. در حالی که مردم منطقه انتظار یک خودانتقادی داشتند، به نوشته گزارش، حزب نه‌تنها چنین اقدامی نکرد، بلکه با لحنی گستاخانه تلاش کرد خود را «قربانی» نشان دهد. این پیام دم در شبکه‌های اجتماعی با واکنش‌های زیادی مواجه شد.

برخی واکنش‌های کاربران در شبکه اجتماعی X

• «دنبال مقصر می‌گردید؟ کافی است به آینه نگاه کنید. کافی نیست؟ به اطراف خود نگاه کنید. کافی نیست؟ به قندیل، KCK و دفتر مرکزی دم نگاه کنید. کافی نیست؟ به جوانان بی اخلاق، معتاد و همجنسگرایی که خودتان تربیت کرده‌اید نگاه کنید.»
• «مگر شما نبودید که هرجا فردی ریش‌دار یا زنی با چادر می‌دیدید، او را هدف قرار می‌دادید؟ مگر شما نبودید که یاسین بورو و دوستانش را وحشیانه به قتل رساندید؟ مگر رئیس شما نبود که مردم را به خیابان‌ها فراخواند؟ حتی اگر تاریخ شما را فراموش کند، آمد (دیاربکر) شما را فراموش نخواهد کرد.»
• «با فراخوان شما، گروه‌های مست شما در خیابان‌ها ریختند و ده‌ها نفر کشته شدند. با چه رویی و برای چه کسی طلب رحمت می‌کنید؟در خون شهدا نابود خواهید شد به اذن خدا.»
• «آنچه در روزهای ۶ تا ۸ اکتبر ۲۰۱۴ رخ داد، به هیچ وجه نمی‌تواند یک "اعتراض" یا "اقدام همبستگی" بی‌گناهانه معرفی شود. خشونتی که در آن روزها رخ داد، اقدامی آشکار علیه آرامش، برادری و ارزش‌های اسلامی این کشور بود.»
• «دنبال عامل می‌گردید؟ این چه گستاخی‌ای است؟ اگر می‌خواهید قاتل و عامل را پیدا کنید، به آینه نگاه کنید. با وانمود کردن به نادانی نمی‌توانید لکه سیاه این وحشیگری را از خود پاک کنید.»
• «بی‌شرم‌ها، اگر شما مردم را به خیابان‌ها دعوت نمی‌کردید، آیا این مرگ‌ها و کشتارها اتفاق می‌افتاد؟ دیگر این‌قدر گستاخ نباشید!»  (ILKHA)