Karkerên înşaetê yên ku di germahiyên digihîje 45 pileyan de dixebitin, diyar kirin ku ew ji ber germahiya bilind, nebûna ewlehiya cihê kar, şert û mercên dijwar ên xebatê û mûçeyên kêm rastî zehmetiyên mezin hatine.

Germahiya zêde ya li Êlihê herî zêde bandorê li karkerên înşaetê dike ku li derve dixebitin. Karkerên ku di bin germahiya zêde de nobetên xwe didomînin, diyar kirin ku germahiya bilind tenduristiya wan tehdît dike, lê ew neçar in ku ji bo debara xwe bixebitin.

Ji bilî pirsgirêkên tenduristiyê yên wekî kêmbûna avê, germahiya zêde û kêmbûna balkişandinê ji ber germahiyên bilind, nebûna ewlehiya cihê kar di nav pirsgirêkên herî girîng ên ku karkerên înşaetê pê re rû bi rû dimînin de ye. Karkerên jêhatî, ku piraniya roja xwe li ser îskeleyan, di nav beton û pola de derbas dikin, dibêjin ku ew van hemû zehmetiyan ji bo debara xwe dikin.

Karkerên ku tedbîrên xwe yên li dijî hewaya germ girtin parve kirin, daxwaza hawîrdorek xebatê ya ewletir, mûçeyên adil û zêdekirina kontrolên pêwîst kirin.

"Di betlaneyên havînê de, ez hem alîkariya malbata xwe dikim û hem jî pereyên xwe yên berîkê qezenc dikim"

Îbrahîm Yilmazê çîmentoyê yê înşaetê, ku diyar kir ku wî betlaneya xwe ya havînê bi xebatê derbas kiriye, got, "Ez li Zanîngeha Êlihê, Fakulteya Rahênerî û Zanistên Sporê dixwînim. Ez xwendekarê sala duyemîn im. Ji ber ku beşa me çar sal e, hêna jî du salên me mane. Di betlaneyên havînê de, em di înşaetê de dixebitin da ku pereyên berîkê qezenc bikin û debara malbatên xwe bikin. Niha, em karê çîmentoyê dikin. Em di germahiyên nêzîkî 45 pileya Celsius de dixebitin. Ji bo parastina me ji germê kon li ser me danîne û em şapikan jî li xwe dikin. Em saet di 6:30an de sibê şiyar dibin û dest bi kar dikin. Carinan em saet di 6:00an de, carinan jî di 6:30an de diçin malê. Em li dijî germê şapikan li xwe dikin û avê li ser serê xwe dirijînin. Her wiha ji bo siya kon li ser me heye. Em tevahiya rojê gelek av vedixwin. Em ji bo her kesî nêzîkî 5 lître avê vedixwin. Dispenserê me yê avê li vir e û dema ku ew xilas dibe em wê du caran din tijî dikin. Em vî karî ji bo debara xwe dikin. Em hem ji bo alîkariya malbatên xwe û hem jî ji bo dabînkirina lêçûnên dibistanê dixebitin."

"Karê me hem dijwar e û hem jî talûkeyên mezin dihewîne"

Rifat Yilmaz, siwarkerek din ê înşaetê, bal kişand ser kêmasiyên ewlehiya kar ji bilî hewaya germ û wiha got:

"Ez siwaxkerê înşaetê me û her wiha teknîsyenekî înşaetê me. Nêzîkî 10 salan e ku ez di vî sektorî de me. Min dest bi siwaxê kir ji ber ku min karekî wekî teknîsyenekî înşaetê nedît, û min rasterast di sektora înşaetê de xebata xwe domand. Bê guman karê me dijwar e. Giran, stresdar û pir talûke ye. Em di havînê de di germahiyek zêde de û di zivistanê de di sermayê de dixebitin. Dema ku li ser îskeleyan dixebitin her gav talûke heye. Mixabin, tedbîrên ewlehiyê yên pêwîst ên kar her gav nayên girtin. Dema ku tedbîr neyên girtin, kesek dikare bikeve, hestiyek bişkîne, an jî qezayên din çêbike."

"Em hewl didin ku her tiştî bikin da ku ne girêdayî yên din bin"

Yilmaz diyar kir ku hewaya germ tesîrek xerab li ser ewlehiya kar jî dike û got, "Carinan em ji ber germê, rojê û xwêdanê nikarin pêşiya xwe bibînin. Ev yek karê me hêj dijwartir dike. Em hewl didin ku avê vexwin da ku li dijî germê şer bikin. Lêbelê, em nikarin bibêjin ku ev bi tena serê xwe bes e. Germahî dikare bandorê li ser serê me bike, bibe sedema gêjbûnê û bibe sedema windakirina hevsengiyê. Em pir caran rastî rewşên weha tên. Kirina vî karî mîna debara ji keviran e. Xetere ji kêliya ku hûn dikevin şantiyeyê dest pê dike. Tevî vê yekê, em hewl didin ku ji bo zarokên xwe çêtirîn bikin, ji bo malbatên xwe debara xwe bikin û ji bo ku ne girêdayî yên din bin." (ÎLKHA)